De plotselinge dood van een blogger

Voor mijn gevoel lijkt het langer, maar twee maanden geleden overleed mijn collega Ab Bobbink.

Vroeger was hij klant aan mijn balie in de bibliotheek: een lange slungelachtige man met een apart, droog gevoel voor humor. Een serieuze belangstelling voor zijn vak ook. Zoals hij zelf schreef zat hij vaak letterlijk met zijn handen in zijn haar, een stevige sluik hangende bos die steeds naar achteren gebracht moest worden.

De plot van Moordvrouw: wat denk je zelf?

De eerste aflevering van de politieserie Moordvrouw werd afgelopen weekend door 3,2 miljoen Nederlanders gezien. Dat is de hoogste score voor een dramaserie ooit. Hier volgt in het kort het verhaal.

Grote liefde

Grote liefde, ik heb hem ooit gekend. Ik was jong en hij ook. Alles aan hem was mooi. Zijn ogen. Zijn manier van praten, waarbij elk woord uitgevonden moest worden. Zijn kleine routinegebaren: de concentratie waarmee hij een sjekkie rolde en naar zijn lippen bracht om te bevochtigen. Zijn robuuste verschijning: wilde haardos, loshangend hemd en dito broek. Als Grote liefde ergens was, dan was hij waar hij was.

Gelukkig Kerstvlees

Elk jaar vraag ik me af waar mijn rusteloosheid en weemoed in december vandaan komen. Ligt het aan de collega’s die me aan mijn bureau lieve dingen komen wensen voordat ze met vakantie gaan? Komt het omdat mijn energie automatisch opbrandt aan het vooruitzicht van een week vrij ? Of is het toch die verdomde Allerhande van Albert Heijn, die ook dit jaar – glossyer dan ooit – luxe, feestelijkheid en gezelligheid predikt?

Wijsheid uit de jungle van het leven

Dinsdagavond. Ik zap langs de zenders en kom terecht in Extreme home makeover. Het huis van een Amerikaans gezin is tot de grond toe afgebrand. We zien de veraste resten van het huis. Maar: met hulp van de programmamakers, de lokale gemeenschap en  een hoop sponsordonaties wacht het gezin een overrompelende verrassing. In zeven Bijbelse dagen is er een nieuw huis gebouwd: een prachtige, hacienda-achtige villa.

Het koortsige brein

Een ziekte kan heel louterend of leerzaam zijn. Zeg dat niet tegen de zieke die in het heetst van de strijd verkeert of je mag terecht een gekwetste reactie verwachten. Ook chronisch zieken zullen om deze opmerking niet staan te juichen. Maar voor de zieke die even onderin het dal zit en daarna langzaam naar boven klautert kan het enorm relativerend zijn. Wat is echt belangrijk in het leven? Wat is ballast?  Terwijl je actieradius wordt beperkt tot het bed komt het aan op: kunnen drinken, plassen, poepen, slapen. Misschien een cliché – ik ga ze niet uit de weg – maar dat zijn de basisfuncties van een baby.

Online privacy: tot aan de kleur van je onderbroek

Hoe veilig zijn onze manoeuvres op internet? Wat belooft betrouwbaar te zijn is dat niet altijd. De Diginotar-affaire heeft dat duidelijk gemaakt. Veiligheid en privacy op internet zijn twee loten aan dezelfde stam. Voor het behoud van privacy wordt (terecht) met argwaan gekeken naar de groten: Google en Facebook. De laatste roept met Facebook Timeline en tracking cookies opnieuw vragen op over veiligheid en privacy. Maar met het  het gebruik van een paar kleinere toepassingen heb je evenmin de garantie dat het goed gaat. Kortom: moeten we langzamerhand niet accepteren dat ons surfgedrag lek is en lek zal blijven?

Het lijk van de Bijenkorf

Eens in de zoveel tijd bespeur ik een marketingactie die ik verre van geslaagd vind. Vorige week viel er een aanbieding van de Bijenkorf Card op de deurmat. Uit de dame op de voorzijde was elke kleur weggetrokken. Haar stijve vingers omklemden een set voordeelvouchers. Haar nagels waren fataal rood gelakt. Ik moest direct denken aan de televisieserie Six Feet Under over een begrafenisonderneming: Federico zou dit een ‘stiff’ genoemd hebben.

Persona

Toen ik aan het HBO studeerde – zo’n 30 jaar geleden – was ik de grote vragensteller van de klas. Ik had ontdekt dat de les beter te volgen was als ik niet bleef zitten met mijn vragen. Volledig begrijpen was de enige manier om me iets eigen te maken. De docent vond het prima, want die kreeg met iedere vraag een kapstok om zijn verhaal aan op te hangen. Maar enkele meiden in de klas vonden me maar een uitslover.

Het Cyberparadigma : the revolution will not be leaked

‘Internetkundige’ Francisco van Jole was dagvoorzitter op dit symposium dat ik donderdag 27 januari op de campus van Tilburg University bijwoonde. De aanleiding was WikiLeaks, maar eigenlijk stonden de gevolgen voor het onderwijs centraal.
De cultuursocioloog Stef Aupers plaatste WikiLeaks in het bredere perspectief van de hackerscultuur. Sinds 1994 is de hackersethiek beschreven waarin ongelimiteerde toegang, gratis informatie en wantrouwen jegens autoriteiten een opvallende rol spelen. Met internet 2.0 en sociale media lijken deze beginselen te verschuiven van tegencultuur naar hoofdstroom: democratisering, privatisering en personalisering worden versterkt door internet 2.0. Consumenten worden ook producenten: prosumers.