Word ik wel gelezen?

Writer's blockHet is een onbevredigd gevoel dat me dwars zit. Overdag doe ik dingen die hun betekenis lijken te  verliezen. ’s Nachts houden gedachten me wakker. Als ik ze dan op zou gaan schrijven kom ik overdag slaap tekort. Er moet ook nog gewoon gewerkt worden.

Maar op de dag zelf zet ik mezelf niet aan tot actie. Een uur schrijven zou al helpen. Beter dat dan niets. De stille confrontatie met moeizaam tot stand komende zinnen houdt me tegen. De angst dat de inspiratie ontbreekt. En er liggen al zoveel half afgeschreven verhalen die ik nooit gepubliceerd heb.

Hoe doen anderen dat?

Ik ben jaloers op bloggers zoals Tom Beek (@tom_beek) en Elja Daae (@Elja1op1) die schijnbaar moeiteloos het ene verhaal na het andere produceren. Bij Tom gaat het over kleine, gevoelige zaken, zoals zijn recente vaderschap. Elja schrijft elke dag een blog over van alles wat ze denkt of meemaakt. Het maakt niet uit of ze tussendoor verhuist van Amerika naar Turkije, of even op en neer reist naar Nederland.

Klopt mijn zelfbeeld wel?

Ik las deze week ergens dat mensen vaak een volkomen onjuist beeld van zichzelf hebben. Zo dicht ik mezelf toe dat ik creatief ben. Vroeger was het de fotografie, daarna was het tuinen ontwerpen en nu willen het weer schrijfsels worden. Met het schrijven ben ik terug bij toen ik op de middelbare school zat en voor Nederlands mijn eerste sprookje bedacht. Ik heb het nog bewaard. In een schoolschrift, ergens in een doos.

Writer's block

Als ik mijn ideeën laat liggen steekt de onrust op. Dat is lastig voor mijzelf. Het is ook lastig voor mijn omgeving die wel de wrevel ziet, maar niet de gedachtebrij in mijn hoofd. De Oosterse wijsheid dat ik goed ben zoals ik ben, zonder prestaties, gewoon door te zijn, helpt er niet aan. Alle Eckhart Tolle’s ten spijt heb ik het gevoel dat ik een teken achter moet laten, betekenis moet geven. Make your mark.

Of dit gelezen wordt? Of dit iemand wat doet? Ik weet het niet. Als dat zo is zou ik het graag willen weten. Schrijven is communiceren, dus kom maar op met die interactie! Zoniet, dan interacteer ik met mezelf, met eindeloze stijloefeningen in een geduldig online universum.

Een citaat van Duke Ellington om deze bespiegeling wat luchtig af te sluiten. Want hé, de kop is er weer af 😉

It don’t mean a thing, if it ain’t got that swing
(doo-ah, doo-ah, doo-ah, doo-ah, doo-ah, doo-ah, doo-ah, doo-ah, doo-ah)
photo credit: Drew Coffman via photopin cc
Advertenties

Over Eric van Oevelen

Dit is een persoonlijk weblog van Eric van Oevelen, Pr en communicatie-adviseur, informatiespecialist, fotograaf, tuinontwerper, beoefenaar van yoga, liefhebber van goed voedsel, films en allerlei soorten muziek. Ik woon in Oosterhout en werk bij Avans Hogeschool.
Dit bericht werd geplaatst in Alledaags leed en zo en getagged met , , , , . Maak dit favoriet permalink.

6 reacties op Word ik wel gelezen?

  1. Dag Eric,
    Ik lees jouw columns altijd! Je hebt gelijk, voor wie doe je het nu eigenlijk. Deze gedachte bekruipt mij ook regelmatig (‘s-nachts). Ook herkenbaar, de vele niet uitgevoerde ideeen die vervolgens weer verlammend werken. We zijn er maar druk mee, vind je niet? Veel succes verder enne…. Blijf schrijven he!

    • Natuurlijk blijf ik schrijven Ada. Ik moet wel 😉 Het vervelende is dat op ‘lucide’ momenten (’s nachts, bij het wakker worden of ’s ochtends onder de douche) de beste ideeën en de mooiste formuleringen opkomen. Vervolgens raak je die ‘flow’ van denken weer kwijt en zit je met stokkende zinnen op een veel te wit computerscherm.

      Ik heb nu met mezelf afgesproken om het vaker eenvoudig en kort te houden. Lezers schijnen dat ook fijner te vinden dan lang en complex.

      En fijn dat ik toch gelezen word. Want vaak weet je dat helemaal niet. Bedankt voor je reactie. En wat betreft het blijven schrijven: wederzijds!

  2. Tom Beek zegt:

    Blijven schrijven Eric. Dan komt het goed. Ik lees je graag!

    • Dank je Tom. Jouw souplesse in schrijven is voor mij een voorbeeld, naast zoveel andere (creatieve) talenten die je weet te combineren. Maar ook bij jou zal het wel niet altijd 100% vanzelf gaan.

      Ik zie het maar als een spier die ik moet oefenen. Zoals gezegd: de kop van het writer’s block is er weer af.

  3. marije zegt:

    gelezen 🙂 dank je voor je bespiegelingen, de kriebels zijn zeker herkenbaar

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s